Legaal met je eten spelen: eetbare legoblokjes

Voortbordurend op mijn vorige post ga ik je vandaag uitleggen hoe je eetbare legostenen moet maken. Dit experiment heeft iets meer voeten in de aarde dan gedacht: de eerste twee keer zijn de steentjes mislukt! Maar, voordat ik ga uitleggen hoe je dit goddelijke gerecht moet produceren, eerst een half-gerelateerd introducerend verhaaltje; laten we eerlijk zijn, je komt hier meer voor het verhaal, dan voor de instructie. Waarom eetbare lego? Simpel: als kind heb ik wel eens een geel legoblokje opgegeten, en een groen krijtje. Niet zo erg voor mij, maar wel voor mijn moeder, die dagen door mijn potje heeft moeten roeren op zoek naar het toch-niet-zo-eetbare speelgoed. Medelijden met mijn moeder moet je trouwens ook niet hebben, zij heeft een keer een veiligheidsspeld opgegeten. Hier leer je speelgoed te maken, dat je wel mag eten. Moeders staat dan iets langer in de keuken, maar het aroma van gesmolten chocolade en jell-o pudding lijkt me iets aangenamer dan het alternatief. Dus: hophop, maak eetbare lego!

IMG_20151230_143141 (1)

Benodigdheden:
Repen chocolade (melk, wit en puur, zoveel als je wilt);
Steelpan;
Lepels;
Vuurvaste kom;
Theelepel;
Siliconen lego-vorm;
Lego bouwplaat;
Zwaar materiaal;
Jell-o (bij UsFoodz);
Corn Syrup (a €5,49 bij UsFoodz http://www.usfoodz.nl/karo-light-corn-syrup-473-ml);
Gelatinepoeder (a €3,95 bij http://winkels.deleukstetaartenshop.nl/utrecht/);
Garde;
Water.

Stap 1: Begrip voor onze westerse bondgenoot kweken.
Zoals ingewijden weten, zet ik mijn huis wel eens op Airbnb. Eigenlijk verdien ik voldoende om mijn hypotheek met mijn huidige twee banen af te lossen, maar je bent een Nederlander of je bent het niet: als er ergens geld valt te verdienen, zijn wij er als de kippen bij. Laatst hadden een paar Amerikanen gereserveerd om Oud&Nieuw in Casa di Cora (of Jan&Cora) door te brengen. Eén der heren kende de stad goed, zei hij, dus het zou een eitje worden. Totdat ik een dag voor het inchecken een berichtje kreeg waarin de beste mannen annuleerden, omdat ze niet hadden begrepen dat Utrecht geen Amsterdam was. “Typisch Amerikaans,” kreeg ik van mijn omgeving te horen, en stiekem dacht ik dat zelf ook. Ik snap dat 30 kilometer weinig is, maar in Nederlandse begrippen hebben we het dan over een provincie verschil. Lang verhaal kort: soms snappen we elkaar totaal niet.

Toen ik begon met deze jellies (nadat het al drie keer was mislukt) had ik weinig begrip voor de Amerikaanse medemens, maar sinds het af is snap ik ze ineens volledig! Waarom? Simpel, onze hele basis is anders. Citroenjell-o smaakt namelijk helemaal niet naar citroen! Ook niet naar wat wij in Nederland beschouwen als chemische snoepcitroen. Aarbeibanaanjell-o lijkt nog enigszins op een saromatoetje, maar verder denk ik dat er nooit een aardbei in een straal van minder dan 100 kilometer in de buurt van deze jell-o is geweest. Kortom: waar wij iets ver vinden, vindt de Amerikaan het dichtbij. Waar zij iets naar citroen vinden smaken, vinden wij het naar glassex smaken. Mocht je niet culinair aangelegd zijn, dan is deze DIY toch nog de moeite waard als sociaal experiment.

 

Stap 2: Meten is weten
De Amerikaanse DIY is uiteraard met Amerikaanse maten. Cups water ounces gelatinepoeder, badkuipen cola… lekker handig. Als je niet goed weet of een cup nu een koffiekopje, een theekopje of de cup van je BH is (grote vraag: A of D?), dan is het handig om google even te raadplegen. Of naar mij te luisteren. Wat moet je doen? 10 cl ijskoud water afmeten, en daar 6 cl corn syrup door roeren. Roer tot de corn syrup volledig is opgelost in het water. Voeg daarna 15 gram gelatinepoeder toe, en de inhoud van een zakje jell-o (poeder). Roer het geheel met een garde totdat alles goed gemengd is.

IMG_20151229_122402

Stap 3: Boil the hell out of it.
Zet het geheel op een zacht vuurtje, en laat het ongeveer 5 a 10 minuten pruttelen. Roer af en toe met een garde door de suikerige massa, om ervoor te zorgen dat er geen velletjes in de brij ontstaan. Het mag koken, maar dat hoeft niet. Hard of zacht roeren maakt ook vrij weinig uit; als je de vorige stappen goed hebt gevolgd, ontstaan er nauwelijks belletjes.

Giet de vloeistof voorzichtig in een knijpfles, en laat het even een minuut afkoelen. Mocht je toch belletjes in de vloeibare snoepprut hebben, vis deze er dan uit met een vork. Als het geheel al aan het stollen is, is dit een kwestie van opscheppen. Als de knijpfles voldoende is afgekoeld, is het tijd om de siliconenvorm te vullen. Pas op: als je knijpfles geen luchtgat heeft, bestaat de kans dat je behang wat zoeter wordt. Hebben de vliegen ook wat om te snacken. Let ook op de temperatuur: je vingers mag je met oud&nieuw verpesten. Vul alles tot de rand, druk de basisplaat er bovenop, en leg er iets zwaars op zodat de putjes van de plaat goed zichtbaar zijn. Nu moet het minstens 3 uur rusten, al adviseer ik er minimaal 5 uur van af te blijven. Je kan het zowel in als buiten de koelkast bewaren. Hieronder twee foto’s van het prachtige gietresultaat. Zoals jullie zien heb ik wat moeite met binnen de lijntjes te kleuren, maar aangezien ik volwassen ben, bepaal ik zelf wel wat ik met mijn gummies doe. Waarom twee foto’s van hetzelfde? Laten we eerlijk zijn: al jouw instagramselfies zijn ook allemaal hetzelfde, en jij krijgt er ook veel likes voor.

Stap 4: Laat het beest in je los.
Er zijn ontzettend veel kleurmogelijkheden, en als je op de basisschool hebt leren mengen, wordt het nog een stuk leuker! Meng rode met blauwe jell-o voor een hippe paarse kleur (ik heb het geheel maar bij kleur gaan noemen, want laten we eerlijk zijn: het smaakt naar rood). Ik heb gemaakt: rood, blauw, paars, geel en groen. In eerste instantie wilde ik geen oranje snoepjes maken, omdat 2016 niet het jaar van Oranje is. Maar: ik had het al besteld, en dan kan je er moeilijk omheen (en: niet gebruiken is geld verspillen, en dat doet Dagocora Duck niet). Haal de gummies voorzichtig uit de mal, zodat de puntjes van de blokjes niet blijven hangen. Laat ze daarna nog even luchten, voordat je er mee gaat spelen. Als het dan speeltijd is kan je doen wat ik als kleine Cora ook al wilde doen: lego eten, of mama nu kijkt of niet. Dus: eten, en even een fotootje naar het thuisfront sturen!

Zoals iedere academisch geschoolde nerd weet: een onderzoek is pas echt geslaagd, als het meer vragen oplevert, dan dat het beantwoord. Om dit geheel midden in de academisch-culinaire discussie te plaatsen: hoe kan je hier wodka- en wijngummies van maken? Dit lijkt me een mooi onderzoek voor een van jullie. Let op verhoudingen: ga je 5 cl wijn/wodka en 5 cl water doen, of 10 cl wijn/wodka? Voeg je de alcohol pas toe als het geheel gekookt heeft (want: alcohol verdampt op 70°)? Dit zijn de meer scheikundige vragen. Gelukkig biedt dit onderzoek ook een stabiele basis voor een filosofisch-ethische discussie: kan je dit zonder al te veel gedoe een op festivalterrein binnensmokkelen, word je hier dronken van? Vragen die ons bezighouden als mensheid, daar is deze blog eigenlijk voor.

Stap 1: Daar kan ik wel chocolade van maken
Begin met de chocolade, want dit is het makkelijkste. Smelt de chocolade au bain-marie in een steelpannetje. Ik heb het kommetje met chocolade op drie lepels laten rusten, zodat ik het geheel er snel uitgehaald kan worden. Roer een paar keer door de vloeibare chocolade, zodat alle stukjes eruit zijn. Als de chocolade volledig gesmolten is, giet je het geheel in de vorm. Probeer tot de rand te vullen: de vloeibare massa (net zoals elk vloeibaar goed) krimpt in als het afkoelt.

Stap 2: Kom uitlikken
De belangrijkste reden waarom ik vroeger zo veel cakes en taarten bakte: omdat ik dan de beslagkom kon uitlikken. Ik gaf eigenlijk vrij weinig om het baksel, dat gaf ik vaak weg; de kom, die was belangrijker! Dus: wees verantwoord, eet alles op. Geen foto’s, om mezelf te beschermen. Terwijl de kom met huid en haar wordt verorberd, kan de mal in de koelkast rusten. Plaats de mal (met bodemplaat erop) in de koelkast, en laat het beest in je los.

Stap 3: Eat, sleep, repeat. 
Als de chocoladeblokjes volledig gestold zijn (geef het een uur), is het tijd om de blokjes te verwijderen. Doe het voorzichtig, en snijd indien nodig de overbodige chocolade nog weg vóórdat je voorzichtig gaat doen. Niet alle blokjes zijn even goed gelukt: sommigen hebben luchtbubbels aan de buitenkant, sommigen hebben een niet zo’n mooie onderkant. Het voordeel van chocoladeblokjes is echter: de smaak wordt er niet minder om. Je kan uiteraard ook witte chocolade gebruiken, ondanks dat dit geen echte chocolade is. Witte chocolade smelt echter wel op een andere manier, waardoor het wat groffer is. De blokjes zijn dan dat minder gedetailleerd, maar daar doet je maag niet echt moeilijk om.

Stap 4: Schaam je niet voor je luxe.
Sinds in verhuisd ben, heb ik een afwasmachine. Aangezien dit het hoogst haalbare is op je 25ste, heb ik er geen problemen mee om dit van de daken te roepen. Afwasmachines zijn een bewijs dat God misschien wel bestaat. De afwasmachine is een must bij het maken van eetbare legostenen. Plaats de bodemplaat en de siliconenvorm in de afwasmachine, en je zult 30 minuten later versteld staan. Schoon en bruikbaar!

IMG_20151223_114949

Aan het einde gekomen rest ons de vraag: wat is leuker, lekkerder en makkelijker? Vooropgesteld lijkt het me duidelijk dat de chocoladevariant het goedkoopste is: een reep chocolade bij de Albèrt kost nog een euro, en daar kan je een hele mal mee vullen. De chocoladeblokjes zijn echter wil minder mooi: hoewel de details prima zichtbaar zijn, breekt chocolade makkelijker af, en ontstaan er makkelijker belletjes in de blokjes. Met maken van de gummies is een stuk leuker: je volgt een echt recept, en het resultaat is wat minder saai dan chocolade. Het kost echter wel wat meer, omdat je alle producten moet bestellen. Ook duurt het langer voordat de gummies klaar zijn. Toch: het was erg leuk, en de ondervraagde kinderen vonden de snoepjes ontzettend lekker. (Er zijn geen kinderen fysiek gekwetst bij het testen van deze snoepjes, misschien mentaal wel. Alle kinderen hebben een contract ondertekend waarbij ze TvvT vrijwaren van enige verantwoordelijkheid).

 

2 comments

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s